Heeft u ook genoten van de week waarin Winter Vol Liefde weer is gestart? Ik mag dan wel een man zijn, maar ook ik heb er weer vol bewondering naar zitten kijken. Zoveel verschillende mensen en iedereen heeft er wel een mening over. Ja, ik natuurlijk ook, want de pantoffels van Robin kunnen echt niet en zouden een afknapper moeten zijn voor Pearl, maar ondanks de foute pantoffels voelt ze zich zo vertrouwd dat het in de eerste week al van zoenen kwam. 
Pearl denkt deze man nog wel te kunnen veranderen, maar misschien is hij alleen uit op een goed kokende en knuffelende vrouw en dan blijft de vraag wat zij er aan heeft op langere termijn. Ook al doet een bosje bloemen van Robin haar smelten. Zoveel mensen zoveel karakters en zoveel emoties. Emoties die ook om kunnen slaan. En dan zit je voor je het weet in de auto of de trein op de terugreis en voor de een is dat een stuk verder dan de ander.
Deze week ging onze recreatiezaal weer open. Ik heb daar veel positieve reacties op gehad alhoewel dit maar een kleine moeite is. Alleen de deuren openen en sluiten en wat afspraken maken met de mensen die de zaal gebruiken. Dat is maar een zeer bescheiden zaak, maar juist een kleine taak kan zoveel voor anderen betekenen. Dat is ook de reden waarom ik mensen heb geprobeerd te activeren allemaal iets kleins op te pakken. Een klein taakje. Dan heeft niemand er heel veel werk aan en juist iedereen daarvan veel plezier.
Zo af en toe blijft Dianthus een soap. De een praat niet met die omdat hij vriendjes is met die ander en de een heeft heel vroeger iets gedaan waar ik nu nog boos over ben. Dat gaat soms over onbenullige dingen en vooral de dames zijn daar goed in.
Zelf heb ik in de zorg in veel vrouwenteams gewerkt. Naast de gezelligheid heb ik ook ervaren hoe goed vrouwen negatieve dingen kunnen onthouden. Vooral van andere vrouwen. Als jij 10 jaar geleden iets gezegd hebt over lippenstift die niet goed was aangebracht, krijg je dat 10 jaar na dato nog steeds even terug. Zo werkt dat. Mannen geven elkaar een dreun en zijn even later weer vrienden. Simpel he?
Negatieve dingen worden sowieso makkelijker onthouden door mensen. Mijn leerlingen hebben daar ook last van in de rijles. Er hoeft maar een toeterende automobilist achter hen te staan en ze raken volkomen in de stress. Ze vergeten alleen dat er in hun lesuur tientallen bestuurders zijn geweest die wel rekening met hen hebben gehouden. Zo werkt dat bij mensen.
En om eerlijk te zijn heb ik dat zelf ook wel. Als iemand mij niet meer gedag zegt dan onthoud ik dat goed, maar gelukkig zijn er veel meer mensen die dat wel doen en waarmee je gezellig een praatje kunt maken. Pak de positieve dingen uit je leven.
Je kunt verzuurd en verongelijkt in je huis gaan zitten mopperen of je schouders eronder zetten en eerlijk gezegd verwacht ik dat laatste wel van onze oudere generatie.
Misschien is het een idee voor RTL om hier een soap van te gaan maken. “Dianthus Vol Liefde.” Over het wel en wee van een ouderencomplex waar mensen elkaar het leven zuur maken maar er ook mooie nieuwe vriendschappen ontstaan. Zo’n concept zou het op TV best goed kunnen doen. Stel dat we dat allemaal filmen en uitzenden. Van de inkomsten kunnen we dan fulltime iemand aannemen in de keuken en kunnen we gratis koffie, thee, broodjes en warme maaltijden aan bewoners serveren. Ik zal het eens voorleggen aan RTL.
Over de keuken gesproken: ook die zou ik zo snel mogelijk weer open willen hebben. Hier ga ik mijn best voor doen. Beloofd.
Olaf Boezelijn