Naarmate ik ouder word krijg ik steeds meer respect voor mensen die veel ouder zijn dan ik. Niet dat ik dat vroeger niet had, maar het neemt wel toe naarmate mijn leeftijd ook vordert. Ik bewonder altijd ouderen die nog zo actief zijn. Misschien wel omdat ik zelf medische beperkingen heb. We weten allemaal dat ouderdom met gebreken komt en iedereen wel wat heeft, maar de verschillen zijn soms groot. Heel groot. Zo ook bij een mevrouw wonende in Dianthus op de begane grond.
Afgelopen week kwam haar tegen in een scootmobiel en iedereen zal haar wel bij naam kennen. Ik ook trouwens. Ze gaat al richting de 100 en de scootmobiel probeert af en toe dezelfde snelheid te halen. Ze scheurt dan over het trottoir en lijkt haast te hebben. Je leeft immers maar één keer. Even wat maaltijden halen bij de supermarkt, want koken doet ze niet meer. Ze herkende mij meteen toen ik haar tegen kwam. “Olaf !” Een gesprek volgde.
Mevrouw is niet het type dat in de war lijkt en ook heeft ze haar mondje wel bij zich. Zo’n oma die kleinkinderen adoreren. Als ze het tempo van oma dan ook bij kunnen houden, want zowel het rijden als het praten en denken gaan bijzonder snel. “Zoef, zoef heen, zoef, zoef terug” zou Zoef de haas zeggen, alhoewel ik mij af vraag of de kleinkinderen de fabeltjeskrant wel kennen. Nee, haar houden ze niet voor de gek. Ze weet waarover ze praat. Haar leeftijd zijn immers ook haar ervaringsjaren en zo ver ben ik nog lang niet. Dus houd ik mijn mond en luister.
Ik werd meteen aangesproken op “de leuke stukjes op de website” die ze altijd leest. Dat de site wordt gelezen weet ik wel, want ik zie dat aan de statistieken en we stijgen nog steeds en staan bovenaan in de Google zoekindex, maar het frame dat ouderen niet zo digitaal ingesteld zijn is bij velen niet van toepassing. Een heel gesprek volgde over de gang van zaken in ons pand. Ja, je hoort nog eens wat. 
Dat is echt wat anders dan blijven mijmeren dat vroeger alles beter was en er vooral niks mag veranderen.
Ik bedacht mij hoe anders dit kan zijn. Ik ken digibeten van mijn eigen leeftijd (nog geen 60) die totaal niet met een computer of smartphone uit de voeten kunnen. En er zijn ook mensen van 90+ die nog prima mee kunnen komen. Dat ligt natuurlijk ook aan je geestelijke toestand, maar als je daaraan weinig meer mankeert dan wat vergeetachtigheid, kun je nog steeds iets bijleren.
Natuurlijk moet de interesse en nieuwsgierigheid er ook zijn!
Het mooiste van dit alles is dat het niet alleen het brein stimuleert, maar er ook voor zorgt dat je maatschappelijk actief blijft en gelukkiger kunt zijn. Het enige wat je daarvoor moet doen is interesse houden in veranderingen in de samenleving. De wereld verandert momenteel snel en als je ervoor kiest om mee te gaan met de ontwikkelingen blijf je ook veel actiever. Go with the flow.
Ik was op weg naar de supermarkt en zij was alweer terug aan het rijden op haar scootmobiel. Ik had nog wel een uur door willen praten, want op zo’n moment komen zoveel vragen bij mij op. Zoveel dingen die ik wil weten en vragen, maar het kwam er niet van. Zoef ging er weer als een haas vandoor richting Dianthus. Misschien heb ik wel weer iets leuks geschreven op de website. Dan kan zij dat snel gaan lezen.
Olaf Boezelijn